گلدان شمعدانی

گاهی متوجه میشم که وقتی سرم شلوغ تره و کارای بیشتری دارم کیفیت کارام هم بیشتر میشه!نمیدونم انگار که رو غلطک خوب کار کردن میافتم،شاید هم واسه اینه که برای جلوگیری از خطا بیشتر دقت میکنم،البته همیشه  وقتی این حالت زیاد ادامه پیدا می کنه یک باره از پا میافتم و باز خودم رو تنبیه میکنم که "بچه آهسته و پیوسته برو"اما انگار این تعادل باید تو خون آدم باشه وقتی آدم همیشه نگرانه باید برای آرامش و تعادل این رفتار (اصطلاحا جوشی بودن)خیلی تلاش کنه به هر حل آدم نرمال آدمی نیست که همیشه کاراش به نحو احسن پیش بره آدمیه که با شرایط به نحو احسن روبرو بشه!

اعتراف میکنم که باید تمرین کنم که اهسته و پیوسته برم و تمرین کنم به خدا توکل  کنم.