گلدان شمعدانی

وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سربه زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سربه زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سربه زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت--وسیع باش و تنها و سربه زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت--وسیع باش و تنها و سربه زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت-وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت... 

-اون دفتر تا مرز بیست سالگی باهام بود،وقتی بیست سالم شد نشستم توش نوشتم که تا بیست و پنج سالگی به چیا باید دست پیدا کنم،سالها اون دفتر فراموش شده بود،تازگی کشفش کردم،همه نوشته ها محقق شده بود،حتی حالا که فکر میکنم میبینم بعضا چه معجزه آسا محقق شده...

-بعد از اون دفتر ،همیشه روی دیوار اتاقم بُرد میچسبوندم و روی بُرد رو پُر میکردم از شعر و حرف و یادداشت و نشونه و نقاشی و همه چی... همه اون بُرد ها الان توی انباری بایگانی شده...

-بعد از بُرد این وبلاگ...

-الان که گذشته دفتر رو به همه اش ترجیح میدم،چون مخاطبش فقط خودم بودم،برای خودم بودم،طلیعه بی ریب،نه این طلیعه... طلیعه ی وسیع و تنها و سر به زیر و ســـــــــــــــخت ،طلیعه ی محکم،طلیعه ی سالم ؛ نه طلیعه زخمی... باید تلقین قدیمی رو تکرار کنم،باید احیا شد...

-گذشت آنسان که اینسان گذشت.!..؟