گلدان شمعدانی

داشتم توی فایلهای قدیمی گشتی میزدم چشمم افتاد به یکی از کارهایی که در دوران کاردانی برای درس آشنایی با معماری اسلامی انجام داده بودم.

چقدر من به خاطر این رشته و درس اینور اونور گشتم و دویدم،حقیقتا حتی اگه نخوام هیچوقت از رشته ام استفاده کنم به خاطر همه درسهایی که بهم داد و از هر وادی برام سخن گفت دوستش دارم.

معماری سرشاره از تاریخ،ادبیات،تصویرسازی،خط،حجم،نقاشی،جغرافیا همه چیز،اصلا همین شاخصه اش باعث شد که موضوع پایان نامه م بشه طراحی "فضا به مثابه رسانه"

وقتی باد،نور،صداها،مصالح و همه چیزش با آدمها حرف میزنه...

نوع قدیمی و تاریخی اش که دیگه با روح و روان آدم بازی میکنه،خصوصا اون دسته ای که هنوز دستخوش تغییرات نشده و هنوز میشه توش صدای آدمای قدیم رو شنید مثل موسیقی؛هه یادش به خیر...

"معماری موسیقی مکان است و موسیقی معماری زمان"

چقدر وقتی این جمله رو توی درس "انسان،طبیعت،معماری" شنیده بودم باهاش حال کردم...

حالا گذشته از احوالات من که الان کلی با این تصاویر یاد خاطرات رنگارنگم از برداشت و بررسی این بنا افتادم ^{(و البته درد سرهای مربوط به چطور برم سر بنا و کی رو راضی کنم باهام بیاد و مامان نگران نشه و فلانی چی نگه و لولو منو نخوره و دزده منو نبره و از این برنامه ها که همیشه به خاطرش توی این رشته مشکل داشتم عاقبت هم همیشه شوهرخواهر مهربونم و مامان پایه ام همراهیم میکردن که امیدوارم سایه اشون کم نشه)}باید بگم که مقبره ارسلان جاذب در جاده مشهد فریمان از اون بناهاییه که تک افتاده و بازدید کننده ای به دیدارش نمیره،میراث فرهنگی تازه دست اندر کار تعمیراتش شده و حتی همون نگهبانی هم که گذاشته ،همیشه بالا سر بنا نیست،البته تا اون موقعی که من ازش دیدن میکردم،اما امیدوارم به زودی به اقتضای نام متوفی هم که شده بشه یکی از جاذب ترین محل های منطقه در جذب توریست و بازدید کننده...

قطعا در ادبیات هم از ایاز غلام سلطان محمود زیاد شنیدید،این میل(مناره) به یاد این غلام ساخته شده؛

مختصری توضیح در رابطه با هنرهای بکار رفته در بنا و شاخصه های اصلی نوشتم ولی در صورت تمایل میتونید از  فایل مطالعات بیشتر به همراه نقشه هایی که من اون موقع باز ترسیم کردم استفاده کنید.

مقبره امیر ارسلان جاذب

این مقبره مربوط به ارسلان جاذب امیر و سپهسالار توس یکی از دوسردار سلطان محمود غزنوی است. ارسلان جاذب از ممدوحان فردوسی شاعر حماسی ایران و از كسانی بوده است كه او را متمایل به گرایشهای ملی و حماسی در ایران در توس خوانده اند. در زمان حیات وی توس رو به پیشرفت و ترقی فرهنگی و سیاسی نهاد و از مراكز چهار گانه و پر اهمیت خراسان شد. وی درمدخل جنوبی دشت توس (37 کیلومتری جنوب مشهد نزدیک راه تربت جام و فریمان درمحل سنگ بست و در سال های 389-421-ه.ق رباطی بنانهاد وگورخودرا نیزدرمیان آن رباط ساخت ودرسالهای 419 ه ق تا 420 ه ق وفات یافت ودرهمان مکان به خاک سپرده شد. این بنا ازبناهای ارزشمند قرون اولیه اسلام درخراسان است که بصورت چهارطاقی تبدیل به هشت ضلعی گردیده وسپس گنبد آجری زیبایی ازنوع یک پوش برفراز فضای داخلی آن قرارگرفته است آجر کاری زیبا، چهاردیواری‌ها و کتیبه و تزئینات داخلی گنبد از نفوذ هنری بودایی نشان دارد که همراه با فرهنگ بومی آسیای مرکزی به خراسان کشانده شده‌است. بنا شامل یک ‌ اتاق‌ مربع‌ شکل‌ است‌ که‌دیواره‌های داخلی‌ آن‌ با نقش‌ آجری‌ تزئین‌ شده‌ است‌. فضای داخلی آن با رنگهای مختلف ونقوش هندسی کتیبه کوفی وگچبری زینت یافته است و گوشواره ای مشبک  پا کار گنبد وآجر چینی خفته وراسته بنا وخط کوفی معقلی زیرگنبد وتکرار کلمه محمود درآن از ویژگی های این بنا است زير گنبد داخلي، کتيبه اي آجري به خط کوفي به چشم مي خورد که با نقاشي گل و گياه و رنگهاي روشن تزيين شده است. اين کتيبه که آيه 101 سوره يوسف به خط کوفي بر آن حک شده، تمام زير گنبد را در بر مي گيرد اين آرامگاه به شکل چهار ضلعي باگنبدي برفراز آن ساخته شده است که مانند بناهاي اوايل اسلام، قابل مقايسه با بناهاي عهد ساساني است. گنبد اين آرامگاه، طرز احداث سه کنج (فيلپوش) را بخوبي نشان مي دهد. شيوه ي ايجاد اين گنبد، در گنبدهاي متعدد بعدي مانند مسجدجامع اصفهان، دروازه امام يزد، و ارسلان جاذب به کمال رسيد.

به فاصله کمی از مقبره ارسلانجاذب میلی منسوب به ایاز است که درمتون تاریخی از وی به عنوان مقرب دربار سلطان محمود غزنوی یاد شده است بنای آجری میل ایاز بر روی صفحه ای چهارضلعی ایجا شده که40 متر ارتفاع وضخامت تحتانی آن 5.5 متر وقطر بالای آن 2.5 متر است ودر ساختار داخلی آن صد و یک پله تعبیه شده است نمای بیرونی میل ایاز با آجر کاری مضاعف پوشش یافته است . بخش فوقانی میل با کتیبه آجری به خط کوفی معقلی آراسته شده است.ظاهرا این میل همتایی در طرف دیگر ساختمان داشته است.

-رمز ادامه مطلب همون که انسیه جون واسه کافه نسوان گذاشته

-تصویر یازدهم و دوازدهم همون گوشواره است که شکل مربع رو به هشت ضلعی و نهایتا به دایره گنبد تبدیل میکنه که من از روبرو و زیر ازش تصویر گرفتم.

-یادمه یک بار با یکی از دوستام زدیم رفتیم توی بافت تاریخی شهر مشهد و نواحی پایین شهر که از یک کاروانسرای قدیمی عکس بگیریم،دوست منم سانتی مانتار و روز برفی و ما هم که خجسته وقتی که حسابی گرم عکاسی توی کاروانسرا بودیم یک دفعه یک دست گنده اومد روی شونم که داشتم قبض روح می شدم اونوقت دیدم یک مرد غل چماغه سیبیل از بناگوش دررفته است،داشتم جان به جان آفرین تسلیم میکردم که مردیکه با صدای کلفت گفت برین اینجا جای شماها نیست...

واااااااای،یعنی سکته هه رو زدیم و چنان جستیم بیرون کاروانسرا و سوار ماشینمون شدیم که نفهمیدیم تا خود پارک ملت رو چطوری گاز دادیم توی برف و سرما...

یعنی الان که فکر میکنم میبینم عجب کلّه خرابایی بودیما،حیعف که اون موقع دوربین دیجیتال نداستم و نگاتیوهام هم دست دوستم موند،وگرنه کاروانسراهه پر سوژه ناب بود،ولی من دیگه عمرا برم اونجا...